De Stichting IK is een vrijwilligersorganisatie. Zij is gevestigd op het IK-eiland van oprichter en beeldhouwer Jan van Munster. Het eiland is een één hectare grote, groene oase in Oost-Souburg aan de voet van de watertoren van ingenieur J.H.J. Kording (1939) en aan het einde van de A 58. Op het eiland bevinden zich het woonhuis van Van Munster en een aantal paviljoens met o.a. tentoonstellingsruimten en een woon-werkatelier, geschikt voor een verblijf van een artist-in-residence.
Over Jan van Munster
Oprichter en bedenker van het concept van de Stichting IK is beeldhouwer Jan van Munster (Gorinchem, 1939). Al in de jaren 60 was zijn werk in alle belangrijke musea in Nederland te zien. Vervolgens kreeg hij snel internationale bekendheid. In tegenstelling tot de grote verscheidenheid van het materiaal waarin hij werkt, is de thematiek opvallend homogeen. Al decennia lang onderzoekt hij consequent en vanuit steeds andere invalshoeken het onderwerp ‘energie’. Warmte en koude, licht en donkerte, spanning en ontlading, compressie en expansie, zichtbaarheid en onzichtbaarheid getuigen van de polariteit die zijn oeuvre beheerst. Als samenvatting voor alle vormen van spanning kiest Van Munster rond 1984 het teken +/- als veelgebruikte, artistieke formule. Door het maken van beelden waaraan zijn eigen lichaamsmaten ten grondslag liggen ontstaat een nieuwe dimensie: de verbeelding van zijn creatieve energie in zijn werk. Dit bracht hem op de suggestieve formule IK. Iedereen duidt zichzelf aan als IK. IK betreft iedereen, daagt uit en vraagt. IK, wie is dat?
Over het IK-eiland
In zijn voormalige woonplaats Renesse verwezenlijkte Van Munster in 1995 zijn ultieme +/- in de vorm van een paviljoen. Hij richtte de Stichting Plus Min op, die tot 2003 in het sculpturale Plus Min gebouw een imposante reeks tentoonstellingen heeft gerealiseerd. In 2005 verhuisde Van Munster naar Oost-Souburg om rond de watertoren van ingenieur J.H.J. Kormeling (1939), aan het einde van de A 58, zijn IK-eiland vorm te geven. Bovenop de 35 meter hoge, stoere toren staat de transparante opbouw waarin Van Munster zijn atelier heeft ingericht. De toren heeft zes verdiepingen die voor verschillende doeleinden worden gebruikt. Het opvallende, ronde woonhuis heeft hij geïnspireerd op het watervat (450 m3) dat nog steeds in de toren aanwezig is en als tentoonstellingsruimte dient. Direct naast de watertoren heeft Van Munster in de basismaten van de toren de zogenaamde buitenkamer ingericht, een privé gedenkplaats. In het fraai aangelegd tuinlandschap ligt naast andere paviljoens het IK gebouw in wording. Dit woon- en werkatelier is bedoeld voor kunstenaars die op voorspraak van wisselende, door de stichting benoemde, onafhankelijke curatoren, tijdelijk op het eiland komen werken. Het bestaat uit de architecturaal vormgegeven letters I en K en vormt het hartstuk van het eiland. De afzonderlijke elementen binnen deze één hectare grote, groene oase vormen in relatie met elkaar een prikkelend totaalkunstwerk. De opschaling van IK-sculptuur naar IK-eiland als gegeven in de openbare ruimte heeft een vitaliserende uitstraling voor de locale context waarin het zich bevindt.
Over Stichting IK
Stichting IK is in 2006 voortgekomen uit Stichting Plus Min. Zij opereert als autonome organisatie onder aansturing van een bevlogen bestuur. Jan van Munster ondersteunt de stichting als adviseur. Voor kunstenaars en bezoekers is het IK-eiland een uitnodigende, inspirerende plek die tot de verbeelding spreekt en aanzet tot creatieve actie. Stichting IK gebruikt dit potentiaal om zich te ontwikkelen tot een presentatieplek en laboratorium voor kwalitatief hoogwaardige, vernieuwende, eigenzinnige beeldende kunst. Zij streeft er naar om haar activiteiten zo te organiseren dat de verbinding met andere uitingen van kunst, cultuur en wetenschappen wordt aangegaan, in beeld gebracht en versterkt. Stichting IK ambieert een belangrijke speler te zijn in het maatschappelijke en culturele krachtenveld op lokaal, regionaal, landelijk en internationaal niveau.
IK, ICH en MOI
Drie korte, kernachtige basiswoorden in drie Europese talen. Woorden waarmee de individuele mens zichzelf aanduidt in één groot concert met de vele anderen die IK, ICH en MOI zeggen. Ik is de grondslag van het menselijk bestaan (Descartes). Vanuit deze fundamentele overweging heeft Van Munster een Europees concept ontwikkeld, vooral voor de Nederlands-, Duits- en Franstalige gebieden. Hij streeft naar een internationale verbinding door de drieklank van de individualiteit die in de woorden IK, ICH en MOI tot uitdrukking komt. Per gebied wordt de architectonische sculptuur geplaatst die met de landstaal overeenkomst. Het Nederlandse IK-gebouw in Oost-Souburg is de eerste ruimtelijke sculptuur binnen dit concept.
••
